Wielu użytkowników nie zwraca uwagi na oznaczenie materiałów opakowaniowych w postaci małego trójkąta z trzech, często zielonych, strzałek z cyfrą w środku — a niesie ono sporo przydatnych informacji. To proste oznaczenie pozwala dowiedzieć się:
- z jakiego tworzywa wykonano opakowanie;
- czy wyrób można użyć ponownie;
- czy tworzywo podlega recyklingowi i w jaki sposób.
Co zawiera oznaczenie?
Przede wszystkim sama obecność trójkąta, w którym każda strzałka odpowiada jednemu z etapów życia wyrobu — produkcji, użytkowaniu i utylizacji — wskazuje już na możliwość przetworzenia materiału. Ponadto może informować, że przy produkcji wyrobu wykorzystano surowiec wtórny.
To istotny czynnik, ponieważ recykling ma duże znaczenie dla środowiska: pozwala uniknąć poważnego zanieczyszczenia gleby, wody i lokalnych ekosystemów.
Podstawową informację niesie jednak cyfra wewnątrz trójkąta, będąca swoistym kodem międzynarodowym. Kod cyfrowy obejmuje praktycznie wszystkie materiały stosowane w opakowaniach, ale pierwsze siedem numerów przypisano właśnie tworzywom sztucznym.
Dodatkowo informacja cyfrowa jest dublowana odpowiednim skrótem literowym.
Jak czytać oznaczenie?
Oto co oznaczają poszczególne symbole:
- Cyfra 1 i skrót PET wskazują, że opakowanie wykonano z politereftalanu etylenu — przezroczystego materiału używanego na przykład do produkcji jednorazowych butelek i pojemników na żywność. Takie wyroby nie są zalecane do ponownego użycia, ale nadają się do recyklingu.
- 2 HDPE — polietylen dużej gęstości, stosowany na nieprzezroczyste opakowania na nabiał, kosmetyki i chemię gospodarczą. Jest bezpieczniejszy i bardziej obojętny chemicznie niż PET, a przy tym dobrze się przetwarza.
- 3 PVC — polichlorek winylu, odpowiedni do pakowania kosmetyków, leków i folii. Jest bardziej toksyczny niż PET i HDPE, a także bardzo trudny w recyklingu.
- 4 LDPE — polietylen małej gęstości, stosowany na folię spożywczą i torby. Trudno nazwać go ekologicznym ze względu na trudności z utylizacją.
- 5 PP — polipropylen, prawdopodobnie najbezpieczniejszy rodzaj tworzywa, całkowicie obojętny chemicznie. Wytwarza się z niego pojemniki na żywność i napoje, folię spożywczą oraz worki na różne surowce. Nie każdy zakład przetwórczy jednak go przyjmuje.
- 6 PS — polistyren, z którego produkuje się naczynia jednorazowe i wytłaczanki na jajka. Uznawany za toksyczny, dlatego długi kontakt z żywnością jest niewskazany.
- 7 OTHER — mieszanki polimerowe o nieokreślonym bezpieczeństwie, które nie podlegają recyklingowi.